1.0Stori Caerdyddhttps://cardiffmuseum.com/cy/Piano bawd - Stori Caerdyddrich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="axEZRYrPWK"><a href="https://cardiffmuseum.com/cy/piano-bawd/">Piano bawd</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://cardiffmuseum.com/cy/piano-bawd/embed/#?secret=axEZRYrPWK" width="600" height="338" title="“Piano bawd” — Stori Caerdydd" data-secret="axEZRYrPWK" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script type="text/javascript">
/* <![CDATA[ */
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://cardiffmuseum.com/wp-includes/js/wp-embed.min.js
/* ]]> */
</script>
[vc_row][vc_column width=”1/1″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text]Mae Severin M’Poutou wedi bod yn canu’r piano bawd ers iddo fod yn 14 oed. Dywed wrthym lle dysgodd i’w chwarae: “Gartref yn y Congo, Brazzaville. Yn benodol, yn y ddinas economaidd, o’r enw Pointe Noire. Felly, ie, fel arfer roeddwn yn mynd gyda fy nhad. Roedd fy nhad eisiau dysgu o’r athro, ond, drwy dim ond eu gwylio, eu gwylio nhw, ceisiais anghofio fy hun, ac, un diwrnod, sylwodd athro fy nhad fy mod yn chwarae’n well na fy nhad. Meddai, “O hyn ymlaen, mae angen i ti ddod, bob tro, gyda dy dad, a byddaf yn dy ddysgu.” Ond, yn anffodus, ni wnaeth fy nhad, sut allai ddweud? Cario ymlaen, dim ond y fi.”[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”2350″ img_size=”large”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text]Mae’n dweud wrthym am ei gerddoriaeth a pherfformio yng Nghaerdydd: “Mae angen i mi ddweud, heblaw am y piano bawd, dwi’n chwarae offerynnau eraill, fel Djembe, sy’n fath o ddrwm o orllewin Affrica, a seiloffon traddodiadol, sy’n cael ei alw’n Mara yn fy ngwlad i, Matimba neu Balafon, rhywle arall, a chrynwyr. Rwy’n ysgrifennu caneuon, ac yn canu hefyd, felly cerddoriaeth yw fy mywyd, a fy mywyd yw cerddoriaeth! Rwy’n adnabod llawer o gerddorion, fel Djembe; gyda Djembe, […]